UNUTAMADIĞIM O SAHNE…

Levon Bağış
Yeme-İçme Uzmanı

Bazı sahneler sadece göze değil, doğrudan mideye ve ruha hitap eder. Benim için sinema tarihinin en iştah açıcı anı, Zorba’nın o meşhur finalidir. Her şeyini kaybetmiş iki adamın, deniz kıyısında kadeh kaldırıp şarap içmesi ve hatta sonrasında dans etmesi beni çok etkiler.

Zaten kitapta Alexis Zorba der ki; “Mutluluğun, basit ve açık bir şey olup, bir bardak şarap, bir kestane, kendi halinde bir mangalcık ve denizin uğultusundan başka bir şey olmadığına aklım yattı. Yalnız, bütün bunların, mutluluk olduğunu insanın anlayabilmesi için basit ve açık bir kalbe sahip olması gerekiyordu.”

Zorba’yı dönüp dönüp izlerim. Yanına közde kestane kebap, kadehe ise açık renkli bir Gamay, Papazkarası ya da Kalecik Karası. Kestanenin isli tadı, şarabın meyvemsi diriliğiyle birleşince Zorba’nın o meşhur dansı damağımda başlar.

Hayat bazen bir hezimet bazen de kararında bir uyumdur…